“Wat een heerlijk zonnetje vandaag! Even dat momentje pakken om op een krukje buiten te zitten, de zonnestralen op je gezicht… en even helemaal wegdromen. Even een klein ‘Vietnam-momentje’ in eigen tuin, puur genieten van het nu.”
Waar blijft de tijd Met modder op ons gezicht, een touw in onze handen en vastberaden blikken alsof we de wereld gingen veroveren.De survivalrun 2024We begonnen vol goede moed — nog schoon, nog fris, nog geen idee wat ons te… Verder lezen →
Leven met Bo betekent altijd op je hoede zijn voor het bordje dat er eigenlijk niet hangt… maar dat wel in de lucht hangt: “Niet Storen”.
Na vijf jaar is mijn werk bij mijn allerliefste Anneke van 95 jaar tot een einde gekomen. Het voelt onwerkelijk en intens verdrietig. Anneke is een zeer markant mensje. Een vrouwtje van de dag, maar oh zo wijs en verrassend… Verder lezen →
Vast wel eens dat gevoel gehad: just me, myself and my bubble 🤗✨Vanochtend dus helemaal: achter m’n laptop, kopje koffie erbij ☕️, smartphone within reach 📱… JUST ME 😋💛
Inmiddels zijn we bijna een maand terug uit Vietnam.En pas nu begint het echt te landen. Hoe voelt dat?Het voelt anders. Niet zozeer aan de buitenkant, maar van binnen. In mijn gedachten. In hoe ik kijk, denk, doe en reageer…. Verder lezen →
Een dekentje om mijn benen.Mijn lievie dichtbij.De dag mag nog wachten.Zo’n klein, kostbaar moment.Mijn warmeochtendbubbel. Dat heerlijke ochtendmoment.Je kent het wel.Wakker worden.Koffie zetten.En gewoon even zijn. De rest van de wereld komt later wel. ☕✨
Thuiskomen, maar leeg Ik ben thuisgekomen.Echt thuis. Dat voelde goed. De deur dicht. Mijn eigen spullen. Mijn eigen ritme.Mijn lichaam wist meteen: hier mag ik zijn. En toch is er leegte. Niet omdat ik daar wilde blijven.Maar omdat de laatste weken… Verder lezen →
© 2026 — Ondersteund door WordPress
Thema door Anders Noren — Omhoog ↑