Soms heb je van die dagen dat je denkt: ik ga hardlopen! 🏃♀️
Lekker naar buiten, frisse lucht, een beetje werken aan die conditie. Alleen… mijn lichaam lijkt daar soms een iets ander idee over te hebben 👀
Waar sommige mensen sierlijk en soepel door het bos, park of over het fietspad lijken te zweven, kom ik eerder vooruit als… een hark. 😅
Niet echt elegant dus. Eerder een beetje krakend en piepend kwam ik voorbij. Alsof elk gewricht even wilde laten weten dat het er ook nog was.
Een beetje zoals de Tinman uit The Wizard of Oz die dringend een paar druppels olie nodig heeft. 😅
Kon dat maar.
Even een beetje olie op knieën, heupen en enkels… en hup, weer soepel verder rennen.
Maar goed, ook een hark komt vooruit.
En eerlijk is eerlijk: buiten zijn, bewegen en een frisse neus halen voelt toch altijd weer heerlijk. 🌿🏃♀️😄
Waar sommige mensen sierlijk en soepel door het bos/park/fietspad zweven, kom ik eerder vooruit als… een hark 🤣
Niet echt elegant dus. Eerder een beetje krakend en piepend kwam ik voorbij. Alsof elk gewricht even wilde laten weten dat het er ook nog was.🙄
Een beetje zoals de Tinman uit The Wizard of Oz die dringend een paar druppels olie nodig heeft. 😅
Armen die een eigen leven leiden, benen die niet helemaal weten welk tempo ze moeten kiezen, en een gezicht dat waarschijnlijk meer lijkt op iemand die de bus probeert te halen dan op een ontspannen hardloper 🙄
Maar weet je? Ik heb het toch maar gedaan. Hark of geen hark. Wel of niet stijf.