🐾 Op bezoek bij Lilo en Nouska 🐾

En weer op naar een nieuw kattenoppasadres! 🏡 Dit keer mocht ik zorgen voor twee gezellige binnenkatjes: Lilo en Nouska. De komende twee weken zijn ze op elkaar én op mij aangewezen, dus dat wordt vast een leuke tijd samen.

Maar eerst zal ik jullie even voorstellen. 😺

💕 Lilo is een jong lapjesdametje, nieuwsgierig maar ook een tikkeltje voorzichtig.
🤍🩶 Nouska is een prachtig grijs-wit dametje met een lief en zachtaardig karakter.

Op maandagmiddag stapte ik voor het eerst naar binnen. Beide dames keken me aan met een blik die boekdelen sprak…

👀 “Wát?! Wie ben jij? En wat doe jij hier in óns huis?” 😂

Nouska was gelukkig al snel om. Ze herkende me nog van vorig jaar en kwam meteen naar me toe voor een knuffel en een paar heerlijke aaitjes. 🥰 Dat voelde meteen weer vertrouwd.

Lilo dacht daar duidelijk anders over. Ze keek me onderzoekend aan, hield netjes afstand en leek te denken:

🤔 “Mmmm… ken ik jou eigenlijk wel? Ik vind je toch nog een beetje spannend…”

Ik dacht: laat ik het ijs maar meteen proberen te breken. 😄

🥫 Dus hup… een heerlijk sappig blikje kattenvoer opengetrokken! Want zeg nou zelf… welke kat kan die onweerstaanbare geur nou weerstaan?

Terwijl de heerlijke geur zich langzaam door de kamer verspreidde, zag ik Lilo toch voorzichtig dichterbij komen. Heel behoedzaam, alsof ze wilde zeggen:

😼 “Oké… dat eten ziet er best interessant uit. Maar ik houd je nog wel even goed in de gaten hoor.”

Nouska vond al dat getwijfel maar overdreven. 😹 Zij had allang besloten dat ik prima personeel was en genoot ondertussen volop van haar knuffels, aaitjes én natuurlijk haar lekkere maaltijd.

En zo begon mijn eerste bezoek aan deze twee totaal verschillende, maar allebei ontzettend lieve dametjes. 💕 Ik heb zo’n vermoeden dat Lilo en ik de komende dagen ook nog wel vriendinnen gaan worden…

Na twee daagjes was het wel duidelijk… 🤭

Lilo had besloten dat ik geen enge indringer meer was, maar gewoon bij het personeel hoorde. Vanaf dat moment was ze niet meer te houden! 😹

De ondeugd straalde werkelijk uit haar oogjes. Je zag haar gewoon denken:

😼 “Mooi… nu kan het echte werk beginnen!”

Laat ik het zo zeggen… Lilo hield – of houdt misschien nog steeds – van een beetje ‘voorzichtig verbouwen’ in huis. 🏡😂

Elke keer als ik de deur opendeed, was het weer een grote verrassing.

🤔 “En… wat zal er vandaag weer op een andere plek liggen?”

Het keukenkleedje? Dat lag gezellig in de woonkamer. 🏡➡️🛋️

De Lego van de kleine meid? Overal! Ik voelde me soms net alsof ik op paaseierenjacht was. 🧱🐣😂

Ook de kleertjes van de kleine meid hadden blijkbaar geen vaste plek meer. Die lagen regelmatig verspreid door het huis, alsof Lilo vond dat een nieuwe inrichting wel eens nodig was. 👕😸

En dan… de kattenbak… 🙈

Ik wist soms niet wat ik zag.

Die was regelmatig zó enthousiast leeggeschept, dat ik me serieus afvroeg of Lilo soms had besloten om hovenier of stratenmaker te worden. Overal lag kattengrit. Echt overal! 😅

Pffff… ik kon er alleen maar om lachen. Want eerlijk is eerlijk… met zo’n ondeugend snoetje kun je eigenlijk helemaal niet boos worden. 💕

Na een week besloot ik de vensterbank maar helemaal leeg te halen. 🌿😅
Dat leek me voor iedereen een stuk makkelijker. Zo konden de dames heerlijk naar buiten kijken, zonder dat ik iedere dag alle plantjes, spulletjes en decoratie weer terug hoefde te zetten. Probleem opgelost! 😉
En Nouska… tja… onze lieve Nouska. 🩶🤍
Die keek al die capriolen van Lilo rustig aan met een blik van:
😺 “Ach ja… wat zal ik hier eens van zeggen?”
Ze bleef heerlijk lief, rustig en een beetje suffig om zich heen kijken, alsof ze dacht:
💭 “Dat kind spoort echt niet… maar vooruit hoor.” 😂
En zo vlogen de oppasdagen voorbij. 🏡🐾
Eigenlijk was het iedere dag hetzelfde gezellige ritueel.
🧹 Eerst opruimen.
📦 Alles weer netjes terugleggen waar het hoorde.
🥫 De dames hun eten geven.
💕 Daarna uitgebreid knuffelen.
🎾 En natuurlijk… spelen!
Vooral dát laatste vonden ze geweldig. De hengeltjes, balletjes en alles wat bewoog was een groot feest. Lilo vloog als een wervelwind door de kamer, terwijl Nouska op haar eigen rustige manier gezellig meedeed. Samen vormden ze een perfect duo: de één de ondeugende slooparchitect 🛠️😹, de ander de rustige toezichthouder die alles met een liefdevolle blik aanschouwde. 🥰
Na twee weken nam ik met een glimlach afscheid van deze twee bijzondere dametjes. Ik wist één ding zeker: geen dag was hetzelfde geweest. Ze hadden me laten lachen, laten opruimen… héél veel laten opruimen 😂… maar bovenal hadden ze mijn hart gestolen. 💕🐾Ik krijg nu al het idee dat Lilo echt de “interieurstyliste” van het huis was en Nouska juist het rustige, lieve dametje. 😄 Dat contrast maakt het verhaal ontzettend leuk. Ik help je graag om er uiteindelijk één mooi, samenhangend verhaal van te maken. 🐾