Er was eens een vrouw die zich leeg voelde. Oh… dat ben ik 😅

Ik lach er wel om, maar vandaag voelde het echt zo. Alsof ik een beetje leeggezogen was.

Niet dat ik niks doe — integendeel.Ik fiets wat af, op mijn elektrische… of eigenlijk fluisterfiets.
Boodschappen, pakketjes, heen en weer.
En dan zwem ik ook nog.
Soms zelfs hardlopen.

Best actief dus. Best bezig.En toch…

Dan is het zondag.Lazy sunday.
De stilte valt een beetje om me heen.
Geen moeten, geen rennen, geen lijstjes.

En dan ineens dat gevoel.
Alsof de hele week voorbij is gegaan…zonder dat ik er echt in zat.

Alsof ik wel heb bewogen,maar niet echt heb gevoeld.

Misschien is dat het wel.Niet dat ik niks heb gedaan —maar dat ik mezelf een beetje ben vergeten in alles wat ik deed.

Een soort leegte die niet komt door gebrek aan actie,maar door gebrek aan aandacht.
Voor mezelf.

En misschien…heel misschien…is die zondag daar precies voor bedoeld.
Niet om te denken dat je niks hebt gedaan,maar om even stil te staan en te voelen:
hé, daar ben ik nog.
Misschien was ze niet leeg.
Misschien was ze gewoon moevan alles doen zonder erbij stil te staan.
En misschien…is dat ook wel genoeg voor vandaag.