Hallo allemaal π,
Ik ben Kruimel πΎ. Een prachtige zwarte kater, al zeg ik het zelf. En als er één ding is waar ik dol op ben, dan zijn het knuffels. Heel veel knuffels. Eigenlijk het liefst de hele dag door.
Ik woon op een boerderij. Normaal is het hier gezellig druk. Er lopen mensen rond, er gebeurt altijd wel iets en er is genoeg te zien. Vogeltjes, muizen, tractoren, en natuurlijk mijn eigen favoriete plekjes om lekker te dutten.
Echt hoor, ik heb het hier geweldig. Ik mag absoluut niet klagen.
Maar soms gebeurt er iets vreemds.
Dan beginnen de baasjes koffers te pakken.
En als ik koffers zie, weet ik precies wat dat betekent.
Vakantie!
Voor de baasjes dan.
Voor mij betekent het dat ik een paar dagen zelf de boerderij moet bewaken. Een belangrijke taak natuurlijk. Iemand moet tenslotte controleren of de zon nog opkomt en of de vogels zich netjes gedragen.
Gelukkig ben ik niet alleen.
Want dan komt mijn kattenoppas.
En geloof me, dat is de allerliefste oppas die een kater zich kan wensen.
Elke dag komt ze op haar fietstje aanrijden. Ik hoor haar vaak al voordat ik haar zie. Zodra ik het geluid van haar fiets herken, ben ik klaarwakker.
Dan spring ik overeind.
“Daar is ze!”
Ik ren haar tegemoet, mijn staart recht omhoog als een vlag.
Want ik weet precies wat er gaat gebeuren.
Knuffels!
Heel veel knuffels!
Oh ja… en eten natuurlijk.
Dat is ook belangrijk.
Misschien zelfs héél belangrijk.
Want de liefde van een kat gaat tenslotte ook een beetje door de maag. Hihihi.
Maar eerst krijg ik altijd een aai over mijn zwarte koppie.
En dan begin ik zo hard te spinnen dat de vogels in de boom zich waarschijnlijk afvragen of er ergens een tractor is gestart.
“Dag Kruimel,” zegt ze dan.
En ik denk alleen maar:
“Eindelijk. Je bent er. Ik heb al minstens drie uur geen knuffel gehad!” πΈ

















Geef een reactie